رباعی شمارهٔ ۱۲۳۴
هوش مصنوعی: در این بیت، بیان می‌شود که گروهی از دوستان به سمت شادی و سرور رفتند و از تلخی‌ها (غوره) به شیرینی‌ها (دوشاب) روی آوردند. همچنین، آن‌ها از پرده‌نشینان شب به سمت نور مهتاب حرکت کردند و در میان بیداران، خود را در خواب و آسودگی یافته‌اند. به طور کلی، اشاره به تغییر حالت از غم و خواب به خوشبختی و بیداری دارد.
دوش از طربی بسوی اصحاب شدیموز غوره فشانان سوی دوشاب شدیم
هوش مصنوعی: شب گذشته از شوق و دلدادگی به سمت دوستان رفتیم و از شراب دلپذیر به سمت عسل گرانبها حرکت کردیم.
وز شب صفتان جانب مهتاب شدیمبا بیداران ز خویش در خواب شدیم
هوش مصنوعی: در دل شب، تحت تأثیر افرادی که به صفات شب معروفند، به سمت ماه روشن رفتیم و در جمع بیداران، احساس خواب آلودگی کردیم.