رباعی شمارهٔ ۱۲۴۷
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها شاعر به تصویرسازی‌هایی از جذابیت‌های مختلف می‌پردازد. او اشاره می‌کند که می‌تواند به دودی بگریزد، یا مانند پری به عطر خوش بپیوندد، یا از پل شکسته‌ای به سمت رودخانه‌ای برود، و یا به حضوری وسوسه‌انگیز دل ببندد. این تصاویر نمادین نشان‌دهنده جاذبه‌ها و وسوسه‌های زندگی هستند.
زنبور نیم که من به دودی برومیا همچو پری به بوی عودی بروم
هوش مصنوعی: زنبور نیستم که با دود فرار کنم، یا مانند پری با عطر چوب خوشبوی عود بروم.
یا پل که شکسته تا به رودی برومیا حرص که در عشوهٔ سودی بروم
هوش مصنوعی: یا باید از پلی که شکسته عبور کنم تا به رود برسم، یا از حرص و طمعی که به خاطر لذتهای زودگذر دارم، پیش بروم.