رباعی شمارهٔ ۱۲۴۸
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر بیانگر دگرگونی و تغییر در درک او از واقعیت است. او میگوید که پیش از این از حالتی جنونآسا سخن میگفته و رفتارهایش را مورد سؤال قرار میداده. اما زمانی که به درون خودش نفوذ کرده و واقعیت خود را بهتر درک کرده، متوجه شده که در حقیقت خودش را از بیرون مشاهده کرده و اکنون درک جدیدی از زندگی و وجودش به دست آورده است.
زین پیش اگر دم از جنون میزدهاموانگه قدم از چرا و چون میزدهام
هوش مصنوعی: قبل از این، اگر در مورد جنون حرف میزدم و از اینکه چرا و چگونه اینطور میکنم، قدم برمیداشتم، حالا دیگر اینطور نیست.
عمری بزدم این در و چون بگشادنددیدم ز درون در برون میزدهام
هوش مصنوعی: مدت زیادی به این در کوبیدم و وقتی که در باز شد، متوجه شدم که همیشه از درون این در بیرون میزدهام.