رباعی شمارهٔ ۱۲۵۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از لحظه‌ای سخن می‌گوید که در میخانه (خم) حضور داشته و منتظر معشوق خود بوده است. او از می‌نوشی و رهایی از مشکلات دنیوی صحبت می‌کند و ابراز می‌کند که شب را در انتظار معشوق گذرانده است. درواقع، انتظار و شوق دیدار محبوب از مضامین اصلی شعر است.
ساقی امروز در خمارت بودمتا شب به خدا در انتظارت بودم
هوش مصنوعی: امروز برای نوشیدن در کنار تو بودم و تا شب با امید به دیدارت منتظر ماندم.
می در ده و از دام جهانم بجهانامشب چو به روز من شکارت بودم
هوش مصنوعی: امشب شراب بنوش و از دامی که دنیا برایم ساخته، رهایی یاب. چون روزی که من شکار طعمه بودهام، این لحظه به یاد میآید.