تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۲۷۷

گر جنگ کند به جای چنگش گیرمور خوار کنم بنام و ننگش گیرم
دانی بر من تنگ چرا می‌گیردتا چون ببرم آید تنگش گیرم