رباعی شمارهٔ ۱۲۹۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به سمبل‌سازی با "سگ" اشاره می‌کند که نماد نفس و تمایلات ناسالم انسان است. او می‌گوید که قصد دارد با توبه و زنجیر کردن این نفس، آن را تحت کنترل درآورد. اما وقتی این نفس به مرگ فکری یا روحی (مردار) بیفتد، دیگر نمی‌داند با این نفس سرکش و هار چه کند. این نشان‌دهنده چالش‌های روحی و تلاش برای کنترل نفس است.
گفتم سگ نفس را مگر پیر کنمدر گردن او ز توبه زنجیر کنم
هوش مصنوعی: به خودم گفتم که باید نفس اماره را کنترل کنم و شاید با به کار گیری توبه، آن را به زنجیر بکشم تا دیگر نتواند من را به کارهای ناپسند وادار کند.
زنجیر دران شود چو بیند مرداربا این سگ هار من چه تدبیر کنم
هوش مصنوعی: وقتی همگان به دور مردار جمع شدهاند و میبینند که سگ وحشی به آن نزدیک شده، من چه تدبیری باید بیندیشم؟