رباعی شمارهٔ ۱۲۹۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان می‌کند که هیچگاه نمی‌توانم از عشق تو دل بکنم و حتی لحظه‌ای بدون فکر تو زندگی کنم. در نهایت می‌گوید که حتی اگر بخواهم عشق تو را فراموش کنم، باز هم نمی‌توانم. این ابیات نشان‌دهنده‌ی عمق احساس و وابستگی شاعر به معشوق است.
گفتم که دل از تو برکنم نتوانمیا بی‌غم تو دمی زنم نتوانم
هوش مصنوعی: به او گفتم که نمی‌توانم دل را از تو جدا کنم و یا حتی برای یک لحظه هم بدون غم تو زندگی کنم.
گفتم که ز سر برون کنم سودایتای خواجه اگر مرد منم نتوانم
هوش مصنوعی: به او گفتم که اگر بخواهم شوق تو را از سر بیرون کنم، نمی‌توانم چون حقیقتاً عاشق تو هستم.