تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۳۱۲

ما رخت وجود بر عدم بربندیمبر هستی نیست مزور خندیم
بازی بازی طنابها بگسستیمتا خیمهٔ صبر از فلک برکندیم