رباعی شمارهٔ ۱۳۱۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و خیانت صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که ما عاشق خود را به دشمن می‌سپاریم و خود را در رده‌هایی چون منبل، خونی و عیار معرفی می‌کند. او از طرف مقابل خواسته که فریب آن‌ها را نخورد، زیرا آن‌ها در پنهان‌کاری و مکر استاد هستند. در کل، این اشعار نشان‌دهنده پیچیدگی روابط عاشقانه و وجود تقلب و فریب در آن‌هاست.
ما عاشق خود را به عدو بسپاریمهم منبل و هم خونی و هم عیاریم
هوش مصنوعی: ما عاشق خود را به دشمن می‌سپاریم، هم ما دل-bearing و هم خونخواهیم و هم در مسیر وفاداری استوار خواهیم ماند.
ما را تو به شحنه ده که ما طراریمتو حیلهٔ ما مخور که ما مکاریم
هوش مصنوعی: به ما اجازه بده که خود را به نمایش بگذاریم، زیرا ما آدمهای زبردستی هستیم. اما تو فریب نخور، چون ما در کارمان بسیار ماهر و زیرکیم.