تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۳۱۸

ماییم که از بادهٔ بی‌جام خوشیمهر صبح منوریم و هر شام خوشیم
گویند سرانجام ندارید شماماییم که بی هیچ سرانجام خوشیم