رباعی شمارهٔ ۱۳۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی از شادی و خوشی پرداخته که شخص، حتی در سختی‌ها و رنج‌ها، حس خوشبختی را تجربه می‌کند. شاعر می‌گوید که ما بدون هیچ زینتی و با وجود مشکلات، به خوشی و رنج خود ادامه می‌دهیم و این احساس را پایدار نگه می‌داریم تا دیگران فکر نکنند که ما مثل دیگران هستیم.
مائیم که بی‌قماش و بی‌سیم خوشیمدر رنج مرفهیم و در بیم خوشیم
هوش مصنوعی: ما افرادی هستیم که بدون نیاز به آذوقه و تجهیزات، در سختی‌ها خوشحالیم و در حالتی از نگرانی نیز احساس رضایت میکنیم.
تا دور ابد از می تسلیم خوشیمتا ظن نبری که ما چو تونیم خوشیم
هوش مصنوعی: ما تا ابد در لذت نوشیدن مشغولیم و خوشحالیم تا این تصور را نداشته باشی که ما مثل تو غمگین هستیم.