رباعی شمارهٔ ۱۳۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ارزش و اهمیت عشق و محبت خود نسبت به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که هرگز عشق و غم معشوق را با هیچ چیز دیگری عوض نخواهد کرد و حتی برتری نقش خود را بر سایر جهان‌ها بیان می‌کند. به نوعی، او نشان می‌دهد که عشق او به معشوق، برایش غیرقابل مقایسه و بی‌نظیر است.
من خاک ترا به چرخ اعظم ندهمیک ذره غمت بهر دو عالم ندهم
هوش مصنوعی: من هرگز خاک پای تو را با چرخ بزرگ نیز تبادل نمیکنم و حتی یک ذره از غم تو را برای دو جهان نمیدهم.
نقش خود را نثار عالم کردموز نقش تو من آب به آدم ندهم
هوش مصنوعی: من خودم را فدای عالم کردم و از عشق تو هیچ چیز به انسان نمیبخشم.