رباعی شمارهٔ ۱۳۳۴
هوش مصنوعی: شاعر به این نکته اشاره می‌کند که درد و رنجی که از محبت دوست دارد، برایش بسیار اهمیت دارد و هرگز آن را فراموش نکرده و از دست نمی‌دهد. او بر این باور است که هرچقدر هم که درمان‌های مختلف وجود داشته باشد، این درد برای او ارزشمندتر از آن است که بخواهد آن را رها کند. به‌عبارتی، او به عشق و دوستی‌اش وفادار است و حاضر نیست برای رهایی از این درد، از آن دست بکشد.
من درد ترا ز دست آسان ندهمدل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم
هوش مصنوعی: من درد و رنج تو را به راحتی به کسی نمیسپارم و تا زمانی که زندهام، چشمانم را از دوست باز نمیکنم.
از دوست به یادگار دردی دارمکان درد به صد هزار درمان ندهم
هوش مصنوعی: من از دوستی یادگاری دارم که آن درد را به هیچ قیمت و با هیچ درمانی عوض نمیکنم.