رباعی شمارهٔ ۱۳۳۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که هیچ چیزی را برای کمترین زخم معشوقش فدای او نمی‌کند و ارزش وجود او را بی‌نهایت می‌داند. او بر این عقیده است که حتی جانش را نیز به کسی نمی‌دهد و از موهای معشوقش نیز به هیچ‌وجه نمی‌گذرد. این اشعار نشان دهنده شدت عشق و وفاداری او به معشوق است.
من زخم تو را به هیچ مرهم ندهمیک موی تو را به هر دو عالم ندهم
هوش مصنوعی: زخم تو را با هیچ درمانی جبران نمیکنم و هیچ چیزی در دنیا برابری نمی‌کند با یک موی تو.
گفتم جان را بیار محرم ندهماز گفتهٔ خود بیش دهم کم ندهم
هوش مصنوعی: گفتم که جانم را بیاور، اما اجازه نمیدهم کسی به رازهای درونم دسترسی پیدا کند. از آنچه میگویم چیزی بیشتر نمیدهم و چیزی کمتر هم نمیکنم.