رباعی شمارهٔ ۱۳۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان حالت روحانی و اشتیاق خود به بررسی و تحقیق در مورد حقیقت می‌پردازد. او از سفر معنوی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هرچند در تلاش برای درک حقیقت است، اما از تماشای جمال الهی سیراب است و به راحتی از آن دل نمی‌کند. به نوعی، این ابیات نشان‌دهنده حس عمیق ایمان و دلبستگی او به حقیقت الهی است.
من سیر نیم ولی ز سیران سیرمبر خاک درت ز آب حیوان سیرم
هوش مصنوعی: من هنوز به کمال نرسیدهام، اما از کسانی که به کمال رسیدهاند، سیراب شدهام. در کنار درگاه تو، از آب حیات بهرهمندم.
ایمان به تو دادم وز جان برگشتمسیرم از این چو ملحد از آن سیرم
هوش مصنوعی: به تو ایمان آوردم و از دنیاکناره گرفتم، مانند کسی که از طرز تفکر بیایمانی به دور است و از آن فاصله میگیرد.