رباعی شمارهٔ ۱۳۴۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق عمیقش به معشوق اشاره میکند و از احساس شرم و شورش در این عشق سخن میگوید. او در دلی سردرگم و گیج است و نمیداند چطور باید با این احساساتش برخورد کند.
من عاشق روی تو نگارم چکنموز چشم خوش تو شرمسارم چکنم
هوش مصنوعی: من چطور میتوانم به زیبایی تو عشق بورزم، در حالیکه از نگاه دلنشین تو شرمنده هستم؟
هر لحظه یکی شور برآرم چکنموالله به خدا خبر ندارم چکنم
هوش مصنوعی: هر لحظه در دل من احساس و شوقی به وجود میآید که نمیدانم چطور باید آن را بیان کنم. من به خدا قسم میخورم که از این حال و احساس خود آگاه نیستم.