رباعی شمارهٔ ۱۳۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و محبت سخن می‌گوید. او می‌خواهد مهر و محبت معشوقش را بر بلندی‌ها به نمایش بگذارد و از محنت‌هایی که به خاطر ستم معشوق بر دلش به وجود آمده، صحبت می‌کند. همچنین بیان می‌کند که هر کجا معشوق قدم بگذارد، او با عشق و ارادت به آن مکان توجه می‌کند و بر آن خاک می‌نشیند.
من مهر تو بر تارک افلاک نهمدست ستمت بر دل غمناک نهم
هوش مصنوعی: من عشق تو را به اوج آسمان میبرم و دست ستمت را بر دل غمگینم قرار میدهم.
هر جا که تو بر روی زمین پای نهیپنهان بروم دیده بر آن خاک نهم
هوش مصنوعی: هر کجا که تو پای میگذاری، من به طور مخفیانه بر روی آن زمین میروم و چشمانم را به آن خاک میدوزم.