رباعی شمارهٔ ۱۳۶۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به این موضوع می‌پردازد که به دنبال کسب درآمد و به دست آوردن رزق، همرنگ با زندگی روزمره می‌شود. او خود را به‌گونه‌ای مانند دهقانی می‌بیند که درو می‌کند، همچنین اشاره به وقف و فدای خود برای خداوند دارد. در نهایت، این اشعار بیانگر نیت و ارادت شاعر به الهی است که خود را وقف او کرده است.
نی از پیِ کسب سوی بازار شویمنی چون دهقان خوشهٔ گندم درَویم
هوش مصنوعی: ما برای کسب درآمد به بازار نمیرویم و مانند دهقان، خوشههای گندم را درو نمیکنیم.
نی از پی وقف بندهٔ وقف شویمما وقف تو، ما وقف تو، ما وقف توایم
هوش مصنوعی: ما برای خدمت به تو آمادهایم و خود را وقف تو کردهایم.