رباعی شمارهٔ ۱۳۶۶
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به ارتباط عمیق شاعر با معشوق دارد. شاعر خود را همخوان و مهمان معشوق می‌داند، بیانگر این است که در کنار او جمع است و در عین حال ممکن است دلتنگ و پریشان باشد. همچنین به تصویر قلبش اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که بر آن حکمی نکند، چرا که او به نوعی شبیه پری و محبوب اوست. در مجموع، ابیات احساسات عاشقانه و نوعی حسرت را به تصویر می‌کشند.
هم خوان توایم و نیز مهمان توایمهم جمع توایم و هم پریشان توایم
هوش مصنوعی: ما هم همصدا و هم مهمان تو هستیم، هم در جمع تو قرار داریم و هم در حالتی پراکنده و بینظم.
در شیشهٔ دل تخت نه حکم بکنای رشک پری چون که پری خوان توایم
هوش مصنوعی: در دل من که مانند شیشهای شفاف است، به هیچوجه فرمانروایی نکن، ای حسود نسبت به پری، زیرا من هم مانند پری تو هستم.