رباعی شمارهٔ ۱۳۷۹
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار بیان میکند که شب فرامیرسد و غمها مانند عسل شیرین، دل او را به سمت دوستان میکشاند. و هنگامی که روز میآید، او به فریاد میرسد و از کسانی که در کمک به او هستند، فریاد میکشد.
آمد شب و غمهای تو همچون عسسانیابند دلم را به سوی کوی کسان
هوش مصنوعی: شب فرا رسید و غمهای تو مانند عسل به دل من میرسند و مرا به سوی مکان دوستان میکشند.
روز آمد کز شبت به فریاد رسمفریاد مرا ز دست فریادرسان
هوش مصنوعی: روز جدیدی آمده که از شب تارم به مدد برسم. فریاد مرا از دست کسانی که میتوانند کمک کنند، نجات دهید.