رباعی شمارهٔ ۱۳۸۰
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف حلاوت و لذیذ بودن چیزی اشاره دارد که به رغم کم بودنش، دل انسان را شاد می‌کند. شاعر با استفاده از تشبیه دیگی که به جوش آمده، احساسی از شوق و علاقه را منتقل می‌کند و می‌گوید که این نعمت به قدری خوشمزه است که می‌توان از آن بسیار بهره برد.
آن حلوایی که کم رسد زو به دهنچون دیگ به جوش آمده از وی دل من
هوش مصنوعی: حلوایی که کم باشد، وقتی به دهن میرسد مثل دیگی است که در حال جوشیدن است و دل من نیز از این قضیه به هیجان میآید.
از غایت لطف آنچنان خوشخوارستکز وی دو هزار من توانی خوردن
هوش مصنوعی: از شدت مهربانی او آنقدر خوشخوراک است که میتوانی دو هزار من از او درو کنی.