رباعی شمارهٔ ۱۳۸۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تصویری از یک دشمن اشاره می‌کند که در مقایسه با یک وجود غیبی و غیرقابل دسترسی، همواره در جستجوی آن است. این وجود غیبی مانند خورشید، درخشانی و روشنی خاصی دارد و با وجود تلاش‌های دشمن، او نمی‌تواند آن را ببیند یا به آن دست یابد. در واقع، این تصویر نمادین به قدرت و برتری یک حقیقت یا وجود معنوی اشاره دارد که فراتر از توانایی‌های دشمن است.
آن صورت غیبی که شندیش دشمنبا خود به قیاس می‌بریدش دشمن
هوش مصنوعی: آن چهرهی معنوی و نادیدنی که دشمن آن را در ذهن خود مجسم کرده و به آن فکر می‌کند، در واقع با واقعیت تطابق ندارد و او فقط بر اساس تصورات خود به آن مینگرد.
مانندهٔ خورشید برآمد پیشینهر سو که نظر کرد ندیدش دشمن
هوش مصنوعی: همچون خورشید که در آغاز روز سر برمیآورد، در هر سمتی که نگاه کند، دشمنی را نمیبیند.