رباعی شمارهٔ ۱۳۸۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عمیق بودن غم و دردش سخن میگوید و نگران است که این احساسات منفی به دست دشمنانش بیفتد. او از عشق و جدایی میگوید و اینکه دلش بر اثر دوری معشوقهاش خون شده، در حالی که معشوق از حال او خبر ندارد.
از بسکه برآورد غمت آه از منترسم که شود به کام بدخواه از من
هوش مصنوعی: به خاطر شدت غم و اندوهم، هر لحظه از دل خود آه میکشم و میترسم که این غم به دست کسانی بیفتد که خواهان بدی من هستند.
دردا که ز هجران تو ای جان جهانخون شد دلم و دلت نه آگاه از من
هوش مصنوعی: آه که چقدر به خاطر جدایی تو، ای محبوبم، دلم از درد خونین شده، در حالی که تو هیچ اطلاعی از حال من نداری.