رباعی شمارهٔ ۱۳۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت استفاده بهینه از زمان و توانایی‌های شخصی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که زندگی هر انسان کوتاه و محدود است و بنابراین باید از هر لحظه به خوبی بهره‌برداری کرد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که هر فرد بهتر است تا در مدت عمر خود برای بهبود خود و دیگران تلاش کند.
از حاصل کار این جهانی کردنمی‌کن ز بهی آنچه توانی کردن
هوش مصنوعی: با بهرهگیری از کارهای این دنیا، بر نیکیها بیفزای و هر چه میتوانی انجام بده.
زیرا همه عمرت بدمی موقوفستپیداست به یک دم چه توانی کردن
هوش مصنوعی: تمام عمرت به یک لحظه نامناسب بستگی دارد، بنابراین مشخص است که در یک آن چه کارهایی از دستت برمیآید.