تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۴۰۹

ای روی تو باغ و چمن هر دو جهاناز جان تو زنده شد تن هر دو جهان
بشکستن تو شکستن هر دو جهانای ضعف تو ویران شدن هر دو جهان