رباعی شمارهٔ ۱۴۲۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات عمیق عاشقانه خود سخن می‌گوید. او ناله و غم عشق را به عنوان صدای رباب دلش توصیف می‌کند و بیان می‌کند که تمام روابط و پاسخ‌های قلبش تحت تأثیر این عشق قرار دارد. همچنین، به یادآوری یک دوران خوش که فردی درباره آن پرسیده است، اشاره می‌کند و از ویرانی و نابودی دلش بدون آن فرد سخن می‌گوید.
ای نالهٔ عشق تو رباب دل منای ناله شده همه جواب دل من
هوش مصنوعی: ای نالهٔ عشق تو، سازِ دل من است و نالهای که از دل برمیآید، به نوعی پاسخ تمام احساسات و اندوههای من است.
آن دولت معمور که می‌پرسیدییا بی‌تو و لیک در خراب دل من
هوش مصنوعی: دولت و خوشبختیای که دربارهاش سوال میکردی، یا به خاطر توست و یا در دل ویران من وجود ندارد.