تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۴۲۸

این بنده مراعات نداند کردنزیرا که به گل رفته فرو تا گردن
این مستی ما چو مستی مستان نیستپیداست حد مستی افیون خوردن