رباعی شمارهٔ ۱۴۵۳
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و وفاداری است. گوینده به محبوبش می‌گوید که او از عشق و وفای او بهره‌مند شده است، اما خود محبوب به او ظلم می‌کند و او را آزرده خاطر می‌سازد. گوینده صبر و تحمل را انتخاب کرده، اما به محبوب یادآوری می‌کند که یک روز او نیز از رنج دل خودش خسته خواهد شد.
چندین به تو بر مهر و وفا بستهٔ منای خوی تو آزردن پیوستهٔ من
هوش مصنوعی: مدتهاست که عشق و محبت من به تو پابند شده است، اما تو با رفتارت همیشه مرا میآزاری.
من صبر کنم ولیک ننگت نبودیک روز تو از درد دل خستهٔ من
هوش مصنوعی: من صبر میکنم، اما اینکه تو یک روز از درد و دل من خسته شوی، برایت عیب نیست.