رباعی شمارهٔ ۱۴۹۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات و روابط عاطفی می‌پردازد. شاعر طبع شخص مورد نظر را سخت و مقاوم چون سنگ و دلش را محکم و سرد چون آهن می‌داند. همچنین شاعر به آتش و اشتیاقی اشاره می‌کند که از این سنگ و آهن به سمت خودش سرازیر می‌شود. او خود را به‌عنوان خرمن (محل جمع‌آوری محصول) می‌بیند که می‌خواهد دلش را بر آن نهد تا بتواند شعله‌ور شود و گرما و زندگی به‌دست آورد. در کل، شعر نشان‌دهنده تلاش برای ابراز عشق و تبدیل صلابت به احساسات گرم است.
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهنوز آهن و سنگ جسته آتش سوی من
هوش مصنوعی: نهاد تو مانند سنگ سخت است و دلت همچون آهن محکم. اما از ترکیب آهن و سنگ، آتش به سوی من میرسد.
سنگت چو در آتش است ای ماه ختنخرمن باشم که دل نهم بر خرمن
هوش مصنوعی: ای ماه ختن، اگر سنگ تو در آتش قرار بگیرد، من هم آمادهام که به خرمن بروم و دل را بر خرمن بگذارم.