رباعی شمارهٔ ۱۴۹۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تنوع سرزمین‌ها اشاره می‌کند و تأکید دارد که در هر مکان، نور و روشنی از چهره‌اش می‌تابد. او خواهان همدستی با منکر و نکیر (دو فرشته‌ای که در قیامت از انسان بازخواست می‌کنند) است و می‌گوید که در میان گورستان، دست‌ها رقص می‌کنند. این ابیات به نوعی تضاد بین زندگی و مرگ را نشان می‌دهد.
گر شامَم و گر عراق و گر لورستانروشن شده زانچهرهٔ چون نورستان
هوش مصنوعی: اگر شب من باشد یا سرزمین عراق یا لورستان، همه جا به خاطر آن چهرهای که مانند نور است، روشن شده است.
با منکر و با نکیر همدستی کنتا دست زنان رقص کند گورستان
هوش مصنوعی: با افرادی که در جستجوی حقیقت نیستند، همراهی کن تا بدین ترتیب در دنیای مادیّت و رنج آوردن، نظمی به وجود آید که حتی در میان مردگان نیز زندگی و شور و شوق وجود داشته باشد.