رباعی شمارهٔ ۱۵۰۳
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از محبوب میخواهد که او را به خاطر زیباییاش سرزنش نکند، زیرا او دزد نیست و دستش را بر روی سن مبندد. محبوب هم در پاسخ میپرسد که تو کجایی، و تأکید میکند که به راستی به حالت زوال میرسی چون به او نزدیکتر نمیشوی.
گفتم مکن ایروت حسن خوت حسنمن دزد نیم مبند دستم بر سن
هوش مصنوعی: گفتم ای عشق، زیبایی تو چنان است که زیبایی من را نمیدزدی. دستم را بر سن نگذار که نمیخواهم مورد توجه قرار گیرم.
گفتا که کجائی تو هنوز ای همه فنحقا که چنان شوی که کبرت ستسن
هوش مصنوعی: او گفت: کجایی تو هنوز، ای کسی که در تمام فنون مهارت داری. به راستی که اگر اینطور ادامه دهی، به زودی همانند کبریتی خواهی شد که به سادگی خاموش میشود.