رباعی شمارهٔ ۱۵۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ویرانی و افسانه‌ای که از عشق یا ارتباط با معشوق به دست آمده، اشاره می‌کند. او از پیمان و عهدی که داشته، غمگین است و بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند خانه‌ی واقعی‌اش را از خانه‌ی معشوق تشخیص دهد. به طور کلی، این اشعار حسرت و ناامیدی نسبت به عدم دسترسی به معشوق و تأثیر عمیق او بر زندگی شاعر را نشان می‌دهد.
از گنج قدم شدیم ویرانهٔ اوز افسانهٔ او شدیم افسانهٔ او
هوش مصنوعی: از منبع و ثروتی که در دنیای وجود او بود، به ویرانه و خرابه ای تبدیل شدیم که تنها داستان و حکایت او را به یاد داریم.
آوخ که ز پیمان و ز پیمانهٔ اوکس خانهٔ خود نداند از خانهٔ او
هوش مصنوعی: آه که هیچ‌کس نمی‌تواند مرز خانهاش را از خانهٔ او تشخیص دهد و از پیمان و پیمانهاش آگاه نیست.