رباعی شمارهٔ ۱۵۴۹
هوش مصنوعی: این شعر به ارتباط عمیق عاشقانه و روحانی بین عاشق و معشوق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که تمام وجود او به معشوق وابسته است و او را در خود می‌یابد. این احساس اتحاد کامل و از خود بی‌خود شدن در عشق، نشان‌دهنده عشق عمیق و همه‌جانبه‌ای است که اشعار را پر کرده است.
ای زندگی و تن و توانم همه توجانی و دلی، ای دل و جانم همه تو
هوش مصنوعی: ای زندگی! تمام وجود من فقط به خاطر توست. جان و دل من همه تویی.
تو هستیِ من شدی، از آنی همه منمن نیست شدم در تو ، از آنم همه تو
هوش مصنوعی: تو وجود من شدی، از آن به بعد من فقط به خودم فکر نمیکنم، در تو شناسایی میشوم و همه چیزم به تو وابسته است.