رباعی شمارهٔ ۱۵۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از بیعدالتی و ستم سخن میگوید و به دنبال راهی برای بیان شادی و خوشحالی در شرایط سخت است. او به آزادی و زیبایی اشاره میکند و به این نتیجه میرسد که آزادی او به خاطر وجود عشق و بندگی معشوق است.
صد داد همی رسد ز بیدادی تودر وهم چگونه آورم شادی تو
هوش مصنوعی: صدای ناله و فریاد از ظلم و ستم تو به گوش میرسد، چگونه میتوانم شادی و سرور تو را به ذهنم بیاورم؟
از بندگی تو سرو آزادی یافتگل جامهٔ خود درید ز آزادی تو
هوش مصنوعی: از خدمت و بندگی تو، گل به آزادی رسید و لباس خود را به خاطر آزادی تو پاره کرد.