رباعی شمارهٔ ۱۵۷۴
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر عمق و زیبایی عشق هستند. عشق به عنوان یک کیمیا یا چیز ارزشمند و نایاب در شرق توصیف می‌شود. او به مانند ابری است که در درون خود هزاران برق و انرژی دارد. در باطن انسان، عشق مانند دریایی عمیق است که همه کائنات را در خود غرق کرده و به آنها معنا می‌بخشد.
عشقست که کیمیای شرقست در اوابریست که صد هزار برقست در او
هوش مصنوعی: عشق، مانند یک ماده قیمتی و نادر است که در سرزمین شرق وجود دارد، و در آن، انبوهی از برق و روشنایی نهفته است.
در باطن من ز فرّ او دریائیستکاین جملهٔ کاینات غرقست در او
هوش مصنوعی: در درون من دریایی از نور وجود دارد که تمامی موجودات و عالم هستی در آن غرق شدهاند.