رباعی شمارهٔ ۱۵۷۶
هوش مصنوعی: فرزانه، عشق را دیوانگی نخوان. روح مشترک را بیگانه ندان. دریا را اندازهگیری نکن، چرا که او خودش میداند چه کسی است. افسانههای بیاساس نگو.
فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگوهم خرقهٔ روح را تو بیگانه مگو
هوش مصنوعی: عاشق عاقل را به دیوانگی نسبت نده و روح او را بیگانه نپندار.
دریای محیط را تو پیمانه مگواو داند نام خود، تو افسانه مگو
هوش مصنوعی: دریای وسیع را به عنوان یک ظرف کوچک تصور نکن، او خودش را میشناسد؛ تو هم دربارهی خودت افسانه نساز.