رباعی شمارهٔ ۱۵۷۷
هوش مصنوعی: شاعر از معشوقش می‌خواهد که نرود و او را تنها نگذارد. او به زیبایی و لذت‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌خواهد که معشوقش همچنان در کنار او باشد، می‌گوید که وقتی او می‌خندد و شراب می‌نوشد، زندگی شیرین‌تر می‌شود. به‌طور کلی، شاعر در این ابیات خواهان ماندن معشوق و ادامه خوشی‌هاست.
گر جمله برفتند نگارا تو مروای مونس و غمگسار ما را تو مرو
هوش مصنوعی: اگر همهی دوستان و آشنایان ما رفتهاند، تو نرو؛ ای همدم و شریک غم ما، تو نرو.
پر می‌کن و می‌ده و همی خند چو قندای ساقی خوب عالم‌آرا، تو مرو
هوش مصنوعی: ای ساقی زیبا و دلربا، خوش بگذران و برای ما شراب بریز و بخند، چون شیرینی قند. تو از اینجا نرو و لحظات خوبی را برای ما فراهم کن.