رباعی شمارهٔ ۱۶۰۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ویژگی‌های خاص و ارزشمند چیزی یا شخصی اشاره می‌کند که به خاطر آن، دیگران به او توجه کرده و از آن بهره‌مند می‌شوند. او به عظمت و قدرت آن چیز یا شخص اشاره می‌کند و از این که آن را نادیده بگیرند یا به سادگی از کنار آن بگذرانند، ابراز تاسف می‌کند. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که این ویژگی‌ها باید مورد توجه و ستایش قرار گیرند و نباید به سادگی از آن‌ها گذشت.
ای بر نمک تو خلق نانی بزدهبر مرکب تو داغ نشانی بزده
هوش مصنوعی: ای که بواسطه نمک تو زندگی میکنیم، بر مرکب تو نشانی از عشق و وابستگی داریم.
حیفست که سوی کان رود آن بر سیمپنهان چون جان و بر جهانی بزده
هوش مصنوعی: خسارت است که آن کس که درد و رنج را در دل دارد، به خاطر یک ظاهر فریبنده به آن سو برود، مانند روحی که به سوی جهان میرود.