رباعی شمارهٔ ۱۶۶۲
هوش مصنوعی: این بیت شعر به بیان longing و آرزوی وصال میپردازد. شاعر به میوهای اشاره میکند که در زمان خوشی و بدون مشکلات قابل دسترس است. او از دوری و دشمنی شکایت میکند و امیدوار است که در نهایت به معشوق خود بازگردد و این مشکلات ریشهکن شوند.
آن میوه توی که نادرِ ایامیبتوان خوردن هزار من در خامی
هوش مصنوعی: این میوهای که تو داری، ارزشش بهاندازهای است که در دورانهای نادر میتوان آن را چشید و هزار مزه را در خامی آن تجربه کرد.
بر ما مپسند هجر و دشمن کامیکاخر به تو باز گردد این بدنامی
هوش مصنوعی: بر ما خوش نمیآید که برای ما جدایی و خوشحالی دشمن را بپسندیم، زیرا در نهایت این بدنامی به تو بازخواهد گشت.