تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۶۶۴

آنی که بر دلشدگان دیر آئیوانگاه چو آئی نفسی سیر آئی
گاه آهو و گه به صورت شیر آئیهم نرم و درشت همچو شمشیر آئی