رباعی شمارهٔ ۱۶۹۶
هوش مصنوعی: این شعر به خالق و نیروی خلاق اشاره دارد که بر زمین و موجودات آن اثر می‌گذارد. شاعر توصیف می‌کند که چگونه هر لحظه تغییر و تحولی در آفرینش اتفاق می‌افتد و انسان گاهی دچار شگفتی و گاهی در حال سوگواری می‌شود. به نوعی، این اشاره به زیبایی و پیچیدگی زندگی و صنعت آفرینش دارد.
ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازیهر لحظه بر او نقش دگر اندازی
هوش مصنوعی: ای کسی که از خاک سیاه، زندگی و وجود را میسازی، هر لحظه تصویر و حالت جدیدی بر آن میزنی.
گه مات شوی و گه بداری ماتماحسنت زهی صنعت با خود بازی
هوش مصنوعی: گاهی در حیرت میمانی و گاهی هم برای غم و اندوه خود مجال میکنی. آفرین به این هنر که با خودت بازی میکنی.