رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که با وجود تمام مشکلات و موانعی که در زندگی‌اش ایجاد کرده، او را ترک نکند. شاعر می‌پرسد اگر او برود، معشوق با چه کسی می‌تواند آرام باشد و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که نام او با نام خود او پیوند خورده و این نشان‌دهنده‌ی عمق رابطه‌شان است.
ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنیگوئی که برو در شب و پیغام کنی
هوش مصنوعی: تو که مرا در دامهای زیادی گرفتار کردهای، با کمال راحتی میگویی که برو در شب و پیغام بده.
گر من بروم تو با که آرام کنیهمنام من ای دوست کرا نام کنی
هوش مصنوعی: اگر من بروم، تو با چه کسی میتوانی آرامش کنی؟ ای دوست، نام من را به چه کسی خواهی گفت؟