رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به شخصی اشاره می‌کند که او را در گذشته می‌شناسد و به قدرت کلام و بیان او اعتراف می‌کند. حتی اگر جان و دل او زیر خاک هم پنهان شود، باز هم روحش شاد است که او را می‌شناسند و به یادش هستند. این ابیات بیان‌گر وحدت و ارتباط عمیق انسانی است.
ای آنکه مرا دهر زبان میدانیور زانکه ببندند دهان میدانی
هوش مصنوعی: ای کسی که فکر میکنی میتوانی به من زبان و گفتار بدهی، حتی اگر دهانم را ببندند و نتوانم سخن بگویم.
ور جان و دلم نهان شود زیر زمینشاد است روانم که روان میدانی
هوش مصنوعی: اگر روح و قلب من در زیر زمین پنهان شود، اما روانم شاد است زیرا تو را میشناسم.