رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به باغ خدا اشاره میکند که مملو از زیباییها و جذابیتهاست. او به این نکته اشاره میکند که اگر کسی از لذتهای این باغ بیخبر باشد، غیرقابل سرزنش است. به طور کلی، شعر نشاندهندهی رغبت به زیباییها و شادیهای معنوی است.
ای باغ خدا که پر بت و پر حوریاز چشم خلایق اینچنین چون دوری
هوش مصنوعی: ای باغی که خدا خلق کرده و پر از بت و حوری است، از دیدگاه مردم، تو بهگونهای دور هستی.
ای دل نچشیدهای می منصوریگر منکر آن باغ شوی معذوری
هوش مصنوعی: ای دل، تو که طعم خوش عشق را نچشیدهای، اگر به زیباییهای آن باغ اعتنا نکنی، برایت موجه خواهد بود.