رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به صدای رباب (یک ساز موسیقی) اشاره می‌کند و می‌پرسد که این صدا از کجا می‌آید. او آن را پر از آتش، فتنه و هیاهو می‌داند و آن را به عنوان پیامی از دل و حامل اسرار درونی توصیف می‌کند. این شعر بیانگر احساسات عمیق و کنجکاوی درباره رازهای نهفته در دل انسان است.
ای بانگ رباب از کجا می‌آئیپرآتش و پر فتنه و پر غوغائی
هوش مصنوعی: ای صدای دلنواز رباب، از کجا میرسی که اینقدر پرشور و پرهیجان و پر سر و صدا هستی؟
جاسوس دلی و پیک آن صحرائیاسرار دلست هرچه می‌فرمائی
هوش مصنوعی: جاسوس دل و فرستادۀ آن در دشت، رازهای دل را میفهمند و هرچه را بخواهی، به او میگویی.