رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که چرا با زلفی زیبا و جذاب همچون هندی‌ها در کنار چهره‌ای رومی و خطی شبیه زنگی‌ها ظاهر شده است. او می‌گوید که نمی‌تواند دلش را فریب دهد و نگران است که معشوق او را با زبان ترکی‌اش دچار سردرگمی کند.
ای ترک چرا به زلف چون هندوئیرومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
هوش مصنوعی: ای دختر ترک، چرا با موهای چشمان هندوستانی و چهره‌ای چون رومی، و خطی شبیه به رنگ زنگ، و موهایی با چروکهای زیبا اینجا ایستادهای؟
نتوان دل خود را به خطا گم کردنترسم که تو ترکی و به ترکی گوئی
هوش مصنوعی: نمیتوانم دل خود را به اشتباه به بیراهه ببرم، زیرا میترسم تو ترک هستی و به زبان ترکی صحبت کنی.