رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از خواجه می‌پرسد که چرا او را بدون حمایت و یاری رها کرده است. گوینده احساس می‌کند که خواجه به او ظلم کرده و در حالی که چیزی از او ندزدیده، به خاطر جرم فرضی‌اش مورد عذاب قرار گرفته است. این شعر بیانگر احساس بی‌پناهی و نارضایتی از بی‌عدالتی است.
ای خواجه چرا بی‌پر و بالم کردیبر بوی ثواب در وبالم کردی
هوش مصنوعی: ای آقای من، چرا به خاطر شوق به ثواب، مرا بی‌پر و بال کردی؟
از توبرهٔ تو جو ندزدیدم مناز بهر چه جرم در جوالم کردی
هوش مصنوعی: من از کیسهات دانهای نبردم، پس چرا به من چنین اتهامی زدی؟