رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شخصی هشدار می‌دهد که گناه نکند تا مورد سرزنش و بدنامی قرار نگیرد. او اشاره می‌کند که اگر فقط به خاطر خودش گناه کند، در نهایت بر دیگران نیز تأثیر منفی خواهد گذاشت. همچنین به وجود وسوسه‌های شیطانی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که باید از انجام اعمال بد دوری کند تا در دام شیطان نیفتد.
ای خواجه گنه مکن که بدنام شویگر خاص تویی گنه کنی عام شوی
هوش مصنوعی: ای دوست، گناه نکن که به بدنامی دچار خواهی شد. اگر فقط تو گناه کنی، این نام بدی به همه منتقل خواهد شد.
بر رهگذرت دام نهاده است ابلیسبدکار مباش زانکه در دام شوی
هوش مصنوعی: شیطان در کمین راه تو نشسته است، بنابراین از کارهای نادرست دوری کن؛ زیرا ممکن است به دام او گرفتار شوی.