رباعی شمارهٔ ۱۷۳۲
هوش مصنوعی: شاعر به دل میگوید که اگر محبوب را دیدی، باید به خاطر غمش جان بسپاری و ناله نکنی. او تاکید میکند که چون آفتاب خود را نشان میدهد، اگر شمع نمیسوزد، باید آن را خاموش کنند. این شعر به وفاداری و فداکاری در عشق اشاره دارد.
ای دل چو وصال یار دیدی حالیدر پای غمش بمیر تا کی نالی
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی که به وصال یار دست یافتی، در پای غمش بمیر تا دیگر ناله نکنی و رنج نبری.
شرطست چو آفتاب رخ بنمایدگر شمع نمیرد بکشندش حالی
هوش مصنوعی: اگر آفتاب طلوع کند و روشنی خود را نشان دهد، دیگر نیازی به شمع نیست و آن شمع میتواند خاموش شود. در واقع، با وجود روشنی و نور خورشید، جایی برای شمع باقی نمیماند.