رباعی شمارهٔ ۱۷۳۳
هوش مصنوعی: این ابیات به جستجو و کنکاش دل اشاره دارند. شاعر به دل خود می‌گوید که چرا درپی ماجراها و داستان‌هاست، در حالی که خود او همیشه با دل همراه است. او می‌پرسد که اگر کسی را که ندیده‌است جستجو می‌کند، یا اگر کسی را که دیده‌است به چه دلیلی دنبال می‌کند، به این فکر کند که درواقع درون خودش و تجربه‌هایش چه گذشته است.
ای دل چه حدیث ماجرا می‌جوئیمن با توام ای دل تو کرا می‌جوئی
هوش مصنوعی: ای دل، چرا به دنبال روایت این ماجرا هستی؟ من با تو هستم و تو به دنبال چه کسی هستی؟
ور زانکه ندیده‌ای کرا می‌جوئیور زانکه بدیده‌ای چرا می‌جوئی
هوش مصنوعی: اگر آن کسی را که نمیشناسی، جستجو میکنی، پس چرا به دنبال کسی هستی که قبلاً دیدهای و میشناسی؟